भक्तियोग Bhakti Yoga · Verso 14

सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः | मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः

santuṣṭaḥ satataṃ yogī yatātmā dṛḍha-niścayaḥ | mayy arpita-mano-buddhir yo mad-bhaktaḥ sa me priyaḥ

Siempre satisfecho, el yogī autocontrolado, de determinación firme, con mente e intelecto dedicados a Mí — ese devoto mío me es querido.

Continuando la descripción del devoto ideal, este verso añade:

  • Santuṣṭaḥ satatam — satisfecho siempre
  • Yatātmā — autocontrolado
  • Dṛḍha-niścaya — determinación firme
  • Arpita-mano-buddhi — mente e intelecto ofrendados

Santuṣṭa (satisfacción, contento) es uno de los niyamas de Patañjali. No es resignación sino plenitud que no depende de circunstancias externas.

Satatam (siempre) es crucial: no satisfecho a veces sino como estado estable.

Dṛḍha-niścaya (determinación firme) conecta con el sexto factor de éxito en el Haṭha Yoga Pradīpikā (1.13). Sin resolución inquebrantable, la práctica se abandona ante los primeros obstáculos.

Mayy arpita (dedicado/ofrendado a Mí) introduce la dimensión devocional (bhakti). Los esfuerzos de la práctica se ofrecen a algo mayor que el ego personal.

Sa me priyaḥ (ese me es querido) expresa la intimidad entre el aspirante y lo divino — una relación de amor, no solo de técnica.