सांख्ययोग Sāṅkhya Yoga · Verso 54

अर्जुन उवाच | स्थितप्रज्ञस्य का भाषा समाधिस्थस्य केशव | स्थितधीः किं प्रभाषेत किमासीत व्रजेत किम्

arjuna uvāca | sthita-prajñasya kā bhāṣā samādhi-sthasya keśava | sthita-dhīḥ kiṃ prabhāṣeta kim āsīta vrajeta kim

Arjuna dijo: ¿Cuáles son los signos del que está establecido en la sabiduría, del que está en samādhi, oh Keśava? ¿Cómo habla, cómo se sienta, cómo camina ese de mente estable?

Arjuna formula una pregunta práctica crucial: ¿cómo reconocer a alguien que ha alcanzado el estado descrito por Kṛṣṇa?

Sthita-prajña — establecido en la sabiduría, con conocimiento estable. No sabiduría intelectual sino conocimiento vivo, encarnado.

Samādhi-stha — establecido en samādhi. La absorción meditativa no como experiencia pasajera sino como estado permanente.

Sthita-dhī — mente estable, intelecto firme.

Arjuna pregunta sobre signos externos observables:

  • Kiṃ prabhāṣeta — ¿cómo habla?
  • Kim āsīta — ¿cómo se sienta?
  • Vrajeta kim — ¿cómo camina?

La pregunta reconoce que la realización se manifiesta en lo ordinario: habla, postura, movimiento. No busca señales sobrenaturales sino características de la vida diaria.

Los versos siguientes (55-72) constituyen la famosa descripción del sthita-prajña.