Capítulo 18 · Verso 6
व्यामोहमात्रविरतौ स्वरूपादानमात्रतः
vyāmohamātraviratau svarūpādānamātrataḥ | vītaśokā virājante nirāvaraṇadṛṣṭayaḥ
व्यामोहमात्रविरतौ स्वरूपादानमात्रतः । वीतशोका विराजन्ते निरावरणदृष्टयः
Este verso del capítulo 18 precisa el mecanismo de la liberación: no requiere un esfuerzo acumulativo sino el simple cese del desconcierto (vyāmoha) y el reconocimiento de la propia naturaleza (svarūpa). Vyāmoha — la confusión que identifica al ātman con lo no-ātman — se disuelve por sí misma cuando se ve claramente. Svarūpādānamātrataḥ indica que basta con “tomar” o reconocer lo que ya es propio. La consecuencia es inmediata: los que poseen una visión sin obstáculos (nirāvaraṇa-dṛṣṭi) resplandecen (virājante) libres de toda aflicción (vīta-śoka). No hay un proceso gradual ni una purificación necesaria: la visión correcta es la liberación misma.