Kodhavagga · La ira · Gāthā 227
Porāṇametaṃ atula, netaṃ ajjatanāmiva; nindanti tuṇhimāsīnaṃ, nindanti bahubhāṇinaṃ; mitabhāṇimpi nindanti, natthi loke anindito.
Porāṇametaṃ atula, netaṃ ajjatanāmiva; nindanti tuṇhimāsīnaṃ, nindanti bahubhāṇinaṃ; mitabhāṇimpi nindanti, natthi loke anindito.
Esto es antiguo, Atula, no es de hoy: censuran al que permanece en silencio, censuran al que habla mucho, censuran al que habla poco. No hay nadie en el mundo que no sea censurado.
Porāṇametaṃ atula netaṃ ajjatanāmiva — esto es antiguo, Atula, no es de hoy: el Buda se dirige a Atula, un discípulo laico. La censura universal no es un fenómeno moderno sino una constante de la condición humana.
Nindanti tuṇhimāsīnaṃ — censuran al que permanece en silencio: si callas, te critican por callar.
Nindanti bahubhāṇinaṃ — censuran al que habla mucho: si hablas mucho, te critican por hablar demasiado.
Mitabhāṇimpi nindanti — censuran al que habla poco: incluso el que habla con moderación es criticado.
Natthi loke anindito — no hay nadie en el mundo que no sea censurado: la conclusión es universal y liberadora. Si la censura es inevitable sea cual sea tu conducta, entonces la censura deja de ser un indicador fiable de tu comportamiento. La única guía válida es la propia práctica, no la opinión ajena.