Prāṇa Dhāraṇā · Dhāraṇā 2

मरुतोऽन्तर्बहिर्वापि वियद्युग्मानिवर्तनात् । भैरव्या भैरवस्यैत्तद्भैरवि व्यज्यते वपुः ॥

maruto 'ntar bahir vāpi viyad yugmā nivartanāt | bhairavyā bhairavasya etat bhairavi vyajyate vapuḥ ||

El aliento ni dentro ni fuera — en el espacio intermedio, al cesar ambos, se revela la forma de Bhairava a través de Bhairavī.

Segunda dhāraṇā. El aliento (marut) se mueve entre interior y exterior. Bhairava señala el punto donde ambos cesan — nivartanāt — el giro, la vuelta. No es retención forzada. Es el momento natural donde un movimiento muere y el otro aún no nace.

Viyat yugmā — el par de espacios vacíos. Uno entre inhalación y exhalación. Otro entre exhalación e inhalación. Son idénticos en esencia pero distintos en cualidad. El primero es plenitud que se vacía. El segundo es vacío que se llena.

Cuando la atención mora ahí, dice Bhairava, su verdadera forma (vapuḥ) se revela. No como concepto. Como experiencia directa. El espacio entre los alientos es la puerta más simple y más profunda.