Indriya Dhāraṇā · Dhāraṇā 62
अनच्काक्षरसंयुक्तं कवर्गादिपञ्चकम् । ध्यायेद्वाच्यमसंस्पृष्टं ततो भवति भैरवः ॥
anackākṣarasaṃyuktaṃ kavargādipañcakam | dhyāyed vācyam asaṃspṛṣṭaṃ tato bhavati bhairavaḥ ||
Los cinco grupos de consonantes desde ka, unidos con la vocal 'a' sin contacto — meditando en lo inexpresable e intocado, así surge Bhairava.
Sexagésimo segunda técnica. Meditación fonética. Las consonantes sánscritas se organizan en cinco grupos (varga): ka, ca, ṭa, ta, pa. Cada grupo tiene cinco letras que comparten punto de articulación. Unidas con la vocal ‘a’ sin contacto (anac — sin vocal nasal).
Vācyam asaṃspṛṣṭam — lo que se dice sin ser tocado. Las letras se pronuncian pero lo que señalan no puede ser tocado por el lenguaje. Las letras son el dedo. La luna es lo inexpresable.
Tato bhavati bhairavaḥ — así surge Bhairava. La meditación en la estructura del lenguaje revela lo que está más allá del lenguaje. El sánscrito se considera devavāṇī — lenguaje divino — no por convención sino porque su estructura fonética mapea la estructura de la consciencia.