Prakaraṇa 4 · Verso 18

उत्साहस् तु परित्रातः सततं सत्-क्रियाभिर्, विघ्नान्य् अपि विनिर्जित्य परमां शान्तिम् ऋच्छति

utsāhas tu paritrātaḥ satataṃ sat-kriyābhir, vighnāny api vinirjitya paramāṃ śāntim ṛcchati

El entusiasmo protegido constantemente mediante buenas acciones, venciendo incluso los obstáculos, alcanza la paz suprema.

La protección del utsāha es tarea activa, no pasiva. Paritrātaḥ — protegido, guardado — implica vigilancia constante. La sat-kriyā — la buena acción — no es acción moralista sino acción apropiada al contexto: descansar cuando se debe descansar, intensificar cuando se debe intensificar, soltar cuando se debe soltar. El entusiasmo no es emoción sino energía direccionada; se protege alimentándolo con resultados visibles, por pequeños que sean. Vinirjitya — venciendo completamente — no es eliminación sino trascendencia: los vighna siguen existiendo pero pierden poder de paralización. La paramā śānti — la paz suprema — no es ausencia de conflicto sino estabilidad que no depende de la ausencia de conflicto. Es la diferencia entre un lago sin viento y un lago inmóvil a pesar del viento. El primero es condición; el segundo, capacidad.