Daivāsura-Sampad-Vibhāga Yoga · Verso 13
अद्य मेऽक्षता हन्ता इमां प्राप्स्ये वसुन्धराम् | एषोऽपि मे वशी भविता राजर्षिर्मम वंशकृत्
adya me 'ktatā hanta imāṃ prāpsyeye vasundharām | eṣo 'pi me vaśī bhavitā rājarṣir mama vaṃśa-kṛt
‘Hoy he obtenido esto, mañana obtendré esta riqueza. Este enemigo ya está bajo mi control; ese otro será vencido también. Yo soy el señor, yo disfruto, yo soy exitoso, poderoso, feliz.’
El monólogo del asura: narrativa de acumulación y dominación. Adya — hoy, hanta — mañana. Proyección temporal: pasado y futuro de posesión. Vasundharā — la tierra de riquezas.
Vaśī — bajo control; rājarṣi — rey-sabio (título pretencioso); vaṃśa-kṛt — hacedor de linaje. Todo es posesión: enemigos, tierra, estatus. La primera persona dominante (prabhutva) refleja el error fundamental de identificación con el no-Yo.