Mokṣa-Sannyāsa Yoga · Verso 77

तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः | विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः

tac ca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpam aty-adbhutaṃ hareḥ | vismayo me mahān rājan hṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ

Y recordando otra vez, otra vez, esa forma suprema y maravillosa de Hari, mi asombro es grande, oh rey, y me regocijo una y otra vez.

Continuación del recuerdo. Ati-adbhutam — suprema-maravillosa. Hareḥ — de Hari (Kṛṣṇa como quita-dolores).

Vismayaḥ me mahān — mi asombro/esplendor es grande. El viśvarūpa (visión universal) deja impresión indeleble.

Punaḥ punaḥ — otra vez y otra vez. La repetición crea patrón de bhakti — recuerdo gozoso continuo.