Rāja-Vidyā-Rāja-Guhya Yoga · Verso 13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः | भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम्
mahātmānas tu māṃ pārtha daivīṃ prakṛtim āśritāḥ | bhajanty ananya-manaso jñātvā bhūtādim avyayam
Pero las grandes almas, oh Pṛthā, se refugian en Mi naturaleza divina, y con mente no dividida Me adoran, conociéndome como el origen de todos los seres e impermutable.
La respuesta al verso anterior: en contraste con quienes se refugian en la naturaleza demoníaca, las mahātmānaḥ — grandes almas — se refugian en la naturaleza divina (daivī prakṛti).
Ananya-manaso — con mente no dividida, sin otro objeto de pensamiento — describe la concentración perfecta en el Señor. Bhajanti — adoran, sirven, se dedican a — es la actividad natural del devoto.
Conocer al Señor como bhūtādim — origen de todo ser — y avyayam — impermutable — estabiliza esta devoción en el conocimiento filosófico.