Śvetāśvatara Upaniṣad · 6..23

य इमं मनुष्येषु विदित्वा मनुष्येषु वसन् य इमं मनुष्येषु विदित्वा मनुष्येषु वसन्

ya imaṃ manuṣyeṣu viditvā manuṣyeṣu vasan ya imaṃ manuṣyeṣu viditvā manuṣyeṣu vasan

Quien, conociendo esto entre los humanos, habita entre los humanos. Quien, conociendo esto entre los humanos, habita entre los humanos.

Decimoséptima y última repetición de esta frase, completando la liturgia final de la Śvetāśvatara Upaniṣad. En nuestra práctica de yoga, esta insistencia extrema nos enseña que el conocimiento no es un destino sino un camino, no un objeto sino una relación. El sabio que conoce y habita está siempre en proceso, siempre descubriendo, siempre presente. Esta última repetición es el eco que resuena cuando el texto ha terminado: viditvā vasan —conociendo, habita— es la esencia de la jīvanmukti, la liberación en vida que esta Upaniṣad nos invita a realizar.