Arjuna Viṣāda Yoga · Verso 14

ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ | माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः

tataḥ śvetais hayair yukte mahati syandane sthitau | mādhavaḥ pāṇḍavaś caiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ

Entonces, en el gran carro de guerra uncido con corceles blancos, se encontraban de pie Mādhava y el Pāṇḍava, y tocaron sus caracolas divinas

La respuesta pāṇḍava es majestuosa y simétrica. Los corceles blancos (śveta) contradicen el yuddha-śāstra tradicional, que recomienda caballos de colores variados para confundir al enemigo. Pero los Pāṇḍavas no necesitan engaño; su fuerza es ética.

Mādhava es Kṛṣṇa (descendiente de Madhu); Pāṇḍava es Arjuna. El dualismo poético los presenta como una unidad. Sus caracolas son divyau (divinas, celestiales) — no simples instrumentos de guerra, sino portadores de vibración sagrada.

El carro (mahati syandane) es el mismo que se describirá con detalle en el primer capítulo: con Kṛṣṇa como auriga y Arjuna como arquero.