Sāṅkhya Yoga · Verso 22
वासांसि जीर्णानि यथा विहाय नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि | तथा शरीराणि विहाय जीर्णान्यन्यानि संयाति नवानि देही
vāsāṃsi jīrṇāni yathā vihāya navāni gṛhṇāti naro 'parāṇi | tathā śarīrāṇi vihāya jīrṇāny anyāni saṃyāti navāni dehī
Como el hombre abandona ropas usadas y toma otras nuevas, así el que posee cuerpo abandona cuerpos gastados y entra en otros nuevas
La analogía más famosa de la Gītā. Vāsāṃsi (ropas, vestimentas) son jīrṇāni (gastadas, desgastadas) — el cuerpo es prenda, no persona. Naraḥ (hombre) elige navāni (nuevas) cuando las viejas ya no sirven.
Dehī (el que tiene cuerpo) es el sujeto. Los cuerpos son instrumentos, no identidades. Vihāya (abandonando) es natural, no violento — simplemente cambio de vehículo.
Saṃyāti (entra, se junta con) describe el proceso de reencarnación sin dramatismo. No hay trauma en el cambio de cuerpo para el que comprende; solo continuidad de principio animador.