Sāṅkhya Yoga · Verso 21

वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् | कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम्

vedāvināśinaṃ nityaṃ ya enam ajam avyayam | kathaṃ sa puruṣaḥ pārtha kaṃ ghātayati hanti kam

Quien conoce que esto es indestructible, eterno, no-nacido e inmutable, ¿cómo puede esa persona, oh Pārtha, matar a quién o hacer matar a quién?

La pregunta retórica inverte el argumento. Si el ātman no puede ser matado (avināśin, aja, avyaya), entonces “matar” es conceptualmente imposible para el que conoce esto. Kathaṃ (¿cómo?) — pregunta de imposibilidad lógica.

Puruṣaḥ (persona, principio animador) — el que conoce. El verbo ghātayati (hace matar, causa muerte) cubre ordenar matanza, no solo ejecutar. Hanti (mata) cubre acción directa.

El doble kam (a quién/a quién) enfatiza la imposibilidad: ni agente ni objeto existen desde perspectiva de la verdad. Esto no niega la apariencia de violencia sino su realidad última.