Dhyāna Dhāraṇā · Dhāraṇā 17
किञ्चिज्ज्ञातं द्वैतदायि बाह्यालोकस्तमः पुनः । विश्वादि भैरवं रूपं ज्ञात्वानन्तप्रकाशभृत् ॥
kiñcij jñātaṃ dvaitadāyi bāhyālokas tamaḥ punaḥ | viśvādi bhairavaṃ rūpaṃ jñātvānantaprakāśabhṛt ||
El conocimiento parcial produce dualidad, la luz externa [produce] oscuridad también. Conociendo el universo como forma de Bhairava, uno porta luz infinita.
Decimoséptima dhāraṇā. Una instrucción epistemológica convertida en técnica meditativa. Kiñcij jñātam — el conocimiento parcial, fragmentario. Conocer esto pero no aquello. Ese conocimiento limitado produce dualidad (dvaitadāyi). Separa sujeto de objeto.
Bāhyālokaḥ tamaḥ punaḥ — la luz externa es también oscuridad. La luz física que ilumina objetos crea sombras. El conocimiento que ilumina partes oscurece el todo. Solo la luz de la consciencia total no crea sombra.
Viśvādi bhairavaṃ rūpam — el universo entero como forma de Bhairava. No partes del universo. Todo. Cuando se conoce (jñātvā) así, uno se convierte en portador de luz infinita (anantaprakāśabhṛt). No luz que ilumina objetos. Luz que es todas las cosas simultáneamente.