Puruṣottama Yoga · Verso 4
ततः पदं तत्परिमार्गितव्यं यस्मिन्गता न निवर्तन्ति भूयः | तमेव चाद्यं पुरुषं प्रपद्ये यतः प्रवृत्तिः प्रसृता पुराणी
tataḥ padaṃ tat parimārgitavyaṃ yasmin gatā na nivartanti bhūyaḥ | tam eva cādyaṃ puruṣaṃ prapadye yataḥ pravṛttiḥ prasṛtā purāṇī
Entonces ese lugar debe ser buscado, yendo al cual no se retorna otra vez. A Él, el Puruṣa primordial, me entrego, de quien brotó antiguamente esta manifestación.
Tras cortar el árbol, se busca el pada — el lugar, la morada suprema. Es un viaje de ida (a-saṃsāra), sin retorno. Esto contrasta con el ciclo del saṃsāra donde siempre se vuelve.
El destino final es ādya puruṣa — el Puruṣa primordial, el Ser original. Kṛṣṇa se identifica con este principio primordial. De Él brotó (prasṛta) antiguamente (purāṇī) esta pravṛtti — la manifestación, la actividad cósmica. Esta es la fuente, y Kṛṣṇa se entrega completamente (prapadye) a ese principio.