Śvetāśvatara Upaniṣad · 3..18

एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूताधिवासः आत्मयोनिः स्वयंजातो निर्विकारो यः स पश्यति तदात्मनोऽन्यम्

eko devaḥ sarvabhūteṣu gūḍhaḥ sarvavyāpī sarvabhūtādhivāsaḥ ātmaśaktirnirvikāro yāḥ sa paśyati tadevānyat

El Dios único, escondido en todos los seres, omnipenetrante, el morador en todo —el testigo, el que preside, libre de cualidades. El que ve a Él, ve al Ātman, no a otro.

Este verso repite el 1.13, subrayando su importancia. El deva (dios luminoso) está gūḍha (oculto) no porque sea difícil de encontrar, sino porque está tan cerca que lo pasamos por alto. Es sarvavyāpī (omnipenetrante) como la sal en el agua, indistinguible pero presente en cada parte. En nuestra práctica de yoga, cuando desarrollamos la visión del ātma-śakti (el poder del ser), vemos que no hay “otro”. Lo que parecía multiplicidad es unidad; lo que parecía separación es conexión. Ver al antaryāmin en todo es ver al Ātman en todo.