Puruṣottama Yoga · Verso 7
ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः | मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति
mamaivāṃśo jīva-loke jīva-bhūtaḥ sanātanaḥ | manaḥ-ṣaṣṭhānīndriyāṇi prakṛti-sthāni karṣati
Una porción de Mí misma, hecha jiva, eterna en el mundo de los jivas, atrae consigo los sentidos con la mente como sexto, radicando en la prakṛti.
Kṛṣṇa revela su naturaleza como el Puruṣottama: el jiva es mamaivāṃśa — Mi propia porción (aṃśa), no una creación separada. Esta porción se convierte en jīva-bhūta — el ser viviente condicionado, pero permanece sanātana — eterna, sin origen ni fin.
El jiva “atrae” (karṣati) consigo un equipo completo: los cinco sentidos externos más la mente (manas) como sexto (ṣaṣṭha), todos ellos prakṛti-sthāni — situados en la naturaleza material. El jiva es un reflejo del Señor completo, pero limitado, equipado para interactuar con prakṛti.