Gorakṣa Śataka · Verso 73
आकाशं सुविशुद्ध-वारि-सदृशं यद् ब्रह्म-रन्ध्रे स्थितं तत्राद्येन सदा-शिवेन सहितं शान्तं ह-काराक्षरम् प्राणं तत्र विनीत्य पञ्च-घटिकाश् चित्तान्वितं धारयेद् एषा मोक्ष-कवाट-पाटन-पटुः प्रोक्ता नभो-धारणा
ākāśaṃ suviśuddha-vāri-sadṛśaṃ yad brahma-randhre sthitaṃ tatrādyena sadā-śivena sahitaṃ śāntaṃ ha-kārākṣaram prāṇaṃ tatra vinīya pañca-ghaṭikāś cittānvitaṃ dhārayed eṣā mokṣa-kavāṭa-pāṭana-paṭuḥ proktā nabho-dhāraṇā
El éter, semejante al agua purísima, situado en el brahma-randhra (coronilla), con la sílaba ‘ha’, unido con Sadā-Śiva, pacífico: llevando allí el prāṇa, reteniendo con la mente durante cinco ghāṭīs: esta dhāraṇā del éter, hábil en abrir la puerta de la liberación, es enseñada.
Quinta dhāraṇā (del éter): en la coronilla (brahma-randhra), transparente como agua pura, con la sílaba ha. Deidad: Sadā-Śiva (Śiva eterno). Es la llave de la liberación final (mokṣa-kavāṭa-pāṭana).