Caturthopadeśaḥ (Samādhi) · Verso 70

नादसिद्धान्तमास्थाय योगी योगे प्रवर्तते | यथेष्टं ब्रह्मणि स्थित्वा सुखमानन्दमश्नुते

nādasiddhāntamāsthāya yogī yoge pravartate | yatheṣṭaṃ brahmaṇi sthitvā sukhamānandamaśnute

Apoyándose en la doctrina del nāda, el yogui progresa en el yoga. Establecido en Brahman a voluntad, experimenta felicidad y dicha.

Nādasiddhānta — la doctrina o conclusión del nāda — es el fundamento sobre el cual el yogui avanza. Esta doctrina no es teoría abstracta sino método práctico: la escucha del sonido interior como vía hacia la absorción.

Yoge pravartate — progresa en el yoga, se mueve hacia adelante, avanza. El término pravṛtti implica movimiento activo, compromiso dinámico. El yoga no es estado estático sino proceso vivo.

El resultado es doble: sukham (felicidad, bienestar, ausencia de sufrimiento) y ānanda (dicha, gozo trascendente). Aunque a veces se usan como sinónimos, aquí la distinción es significativa. Sukha es la cesación del dolor; ānanda es la plenitud positiva. Ambos surgen de brahmaṇi sthitvā — estar establecido en Brahman. Y crucialmente, yatheṣṭam — a voluntad. El yogui maduro puede acceder a este estado cuando desee, sin depender de condiciones externas.