Śvetāśvatara Upaniṣad · 1..2
ब्रह्मप्रज्ञां यदा ज्ञात्वा मन्यते नान्यद्विदितं विज्ञानात्परं यत्तत् किं तद्ब्रह्मेति चोदिता आहुः
bhramaprajñāṃ yadā jñātvā manyate nānyadviditaṃ vijñānātparaṃ yattat kiṃ tadbhrameti coditā āhuḥ
Cuando por la ignorancia uno cree haber conocido todo, considerando que nada más existe por conocer, entonces, instigados por la pregunta ‘¿Qué es eso que está más allá del conocimiento ordinario?’ ellos respondieron.
Aquí se describe la condición humana común: la avidyā (ignorancia espiritual) que nos hace creer que el conocimiento acumulado de los sentidos y la intelecto es suficiente. El vijñāna (conocimiento ordinario) nos da seguridad ilusoria. En nuestra práctica de yoga, experimentamos esto cuando pensamos que dominamos una postura física sin haber tocado su dimensión interior. La pregunta profunda —“¿qué hay más allá?”— es la chispa que inicia el verdadero jñāna, el conocimiento trascendente que se revela más allá de las categorías ordinarias del pensamiento.