Prathamopadeśaḥ (Ṣaṭkarma) · Verso 4

सप्त साधनभूमीनां योगिनां योगसिद्धये | करणानि वरारोहे पवित्राणि महान्ति च ||

sapta sādhanabhūmīnāṃ yogināṃ yogasiddhaye | karaṇāni varārohe pavitrāni mahānti ca ||

Los “siete instrumentos” (sapta karaṇāni) son los siete miembros (saptāṅga) del sistema de Gheraṇḍa: ṣaṭkarma, āsana, mudrā, pratyāhāra, prāṇāyāma, dhyāna y samādhi. Cada uno corresponde a una “etapa de sādhana” (sādhanabhūmi).

La expresión “de elevados muslos” (varārohe) es un elogio poético dirigido a Caṇḍa Kāpālī, típico del estilo dialogal sánscrito. El lenguaje cortesano no es mero adorno; establece la relación respetuosa pero íntima entre maestro y discípulo.

La enumeración de siete (no ocho como en Patañjali) es una de las características distintivas de la Gheraṇḍa Saṃhitā. Yama y niyama no aparecen como miembros separados, sino que se asumen como base implícita de la práctica.