Praśna Upaniṣad · 3..11
य एवं विद्वान्प्राणं वेद न हास्य प्रजा हीयतेऽमृतो भवति तदेष श्लोकः
ya evaṃ vidvānprāṇaṃ veda na hāsya prajā hīyate'mṛto bhavati tadeṣa ślokaḥ
Quien así conociendo conoce a Prāṇa, su prole no perece, y se vuelve inmortal. Acerca de esto hay este verso.
El resultado del conocimiento de Prāṇa es doble:
-
Na prajā hīyate — su prole (descendencia, creaciones) no perece. Esto puede interpretarse literalmente (sus descendientes sobreviven) o espiritualmente (sus realizaciones espirituales perduran).
-
Amṛtaḥ bhavati — se vuelve inmortal. Este es el fruto espiritual supremo: trascender la muerte, alcanzar el estado de amṛta.
Ya evaṃ vidvān — “quien así conociendo”. No basta con información intelectual; se requiere conocimiento directo, experiencial (vidyā).
Veda — conoce. La misma raíz que “Veda”. Conocer a Prāṇa es conocer la esencia misma de la vida.
El verso que sigue encapsula esta enseñanza sobre la inmortalidad a través del conocimiento del prāṇa.