Prathama-prakaraṇam (Yama) · Verso 12
नारायणं जगन्नाथं सर्वभूतहृदि स्थितम् । वासुदेवं जगद्योनिं योगिध्येयं निरञ्जनम् ॥
nārāyaṇaṃ jagannāthaṃ sarvabhūtahṛdi sthitam | vāsudevaṃ jagadyoniṃ yogidhyeyaṃ nirāñjanam ||
El texto realiza una salutación final a Nārāyaṇa antes de entrar en materia. Esta doble invocación —a Yājñavalkya el maestro humano y a Nārāyaṇa el Ser divino— revela la estructura del yoga Yājñavalkya como puente entre lo terrenal y lo trascendente.